Jongens Mama

Jongens'mama of Meisjes'mama?

12:44


Die vraag heb ik me een jaar geleden gesteld. Had ik een voorkeur? Dacht ik een echte jongens- of een roze meisjes Mama te zijn? Ja, daar had ik zo mijn eigen gedachten over. Al jaren riep ik ,dat als ik een kindje zou krijgen, de eerste vast een jongen zou zijn. Ergens dacht ik dat dat het allerleukste zou zijn voor mijn man. Ik zag ze in gedachten al lopen op klompjes naast elkaar, hoorde in gedachten al hoe het geluid van de klompjes op de straattegels zou klinken. Ik zag in de kledingwinkels alleen de stoere jongensshirts, de petjes en de hippe broekjes met bretels.

We maakten allereerst de keus om tijdens de 20-weken echo niet te willen weten wat het werd. Hoe dichterbij die echo kwam hoe nieuwsgieriger we werden. Zouden we dan toch? Nee, we besloten het anders te doen. Tijdens de echo vroegen ze ons of we wilden weten wat het werd. Stellig gaven we aan dat niet te willen weten. Wel wilden we graag dat de echoscopiste keek wat het werd. We vroegen haar het voor zich te houden, een briefje te pakken en het daar op te schrijven. We zouden tijdens de laatste helft van de zwangerschap zelf kunnen beslissen of we wilden weten wat het werd of niet. In de auto terug naar huis lag de enveloppe, waar het briefje in zat, op mijn schoot. De echo was helemaal goed. En we zouden nu zelfs al kunnen weten of jij ons stoere ventje werd of ons lieve prinsesje!! We fantaseerden over een weekendje weg waarin we op een romantische avond de enveloppe konden openen om uiteindelijk toch te weten wat het werd.

Het liep anders ,nog diezelfde dag. De enveloppe ging steeds harder roeper om aandacht, onze ogen werden steeds vaker naar de enveloppe gericht en alles aan ons kindje zou misschien wel zoveel mooier worden. Dat we zelfs zijn/haar naam al konden noemen als we het weer zachtjes zagen bewegen. Jaa, we konden niet meer wachten, we wilden niet meer wachten. Die avond, nadat we om 13uur 's middags terug kwamen van de 20-weken echo, zaten we op de bank. Geen romantisch weekendje weg, wel samen. Samen op de bank, vol spanning, vol verwachting. Wat zou het zijn?! Zachtjes scheurden we samen de enveloppe open. Binnenin zat een geel briefje. Zullen we samen kijken? Nog voordat we samen met ons hoofd bijna in de enveloppe zaten besefte ik.. Wat als het een meisje zou zijn? Wat als het helemaal geen stoere jongen was? Wat als het geluid van lompe klompen, roze hakken werden? Daar was ik helemaal niet zo mee bezig geweest. We haalden het briefje uit de enveloppe waar groot op te lezen was; Een Meisje!!

Even keek ik verbaasd, even was ik stil, even dacht ik dat het niet zo was. We lachten, omhelsden, sloegen de laptop open, en bestelden onze eerste roze accessoires! Wat een feest, wat een dankbaarheid, ik zou een meisjes'mama gaan worden!!


Leuk als je reageert!

2 reacties

  1. Aaah.. *snik*
    en maar volhouden dat je het niet wist..

    BeantwoordenVerwijderen
  2. wat leuk om te lezen ik heb zelf altijd de wens gehad voor een jongen leek mij leuk en zoveel makkelijker dan een meisje
    maar ons eerste kindje werd een meisje ik vond het niet meteen jammer ik dacht ook weer eens iets anders voor mijn man want hij had al een zoon uit zijn eerste huwelijk
    ik vond het al gauw een schattige gedachten mijn man met ons meisje
    mijn man zei verbaasd een meisje hoe moet dat dan ?
    haha nu blijkt hij een echte meisjes papa samen kleren kopen schoenen doet hij met de meisjes en hij kamt hun haren smorgens want ik werk de ochtenden
    toen ons dochtertje yara bijna 1 werd raakten ik zwanger van de tweede
    dit keer had ik wel nog steeds de wens voor een jongen het kwam terug
    zenuwachtig nog meer dan mijn man nam ik plaats bij de 20 weken echo
    na dat de verloskundige alles had onderzocht en alles zag er goed uit keek ze naar het geslacht ze zei niet veel later het is een meisje
    ik werd even stil dol gelukkig natuurlijk en dat ons meisje gezond was maar stiekem een klein beetje verdrietig dat mijn wens van een jongen weer niet uit kwam.
    bij de derde zwangerschap wilden we het weer weten wat het werd en dit keer mijn man heel erg hij dacht dit keer een jongetje gek genoeg hoorde ik hem daar niet over bij de eerste en tweede .bij de eerste was hij vooral verbaasd dat het een meisje was waarschijnlijk omdat hij zich daar toen geen voorstelling van kon maken.
    maar nu hoopte ook hij op een jongen de verloskundige linda dit keer een andere dan de vorige keren zei meteen nou ik hoef jullie niet veel meer uit te leggen he over de 20 weken echo?
    wij zeiden nee toen vroeg ze meteen er achter aan willen jullie weten wat het word ?
    wij zeiden natuurlijk ja en ze zei meteen toen ons kindje in beeld kwam
    ik kan het meteen duidelijk zien gefeliciteerd jullie krijgen een dochter.
    mijn man was even stil ik ook maar dit keer had ik een soort vreemd blij gevoel het gaf niet dat ze een meisje was ze is ons meisje ze hoort bij ons. en toen ik zag hoe lenig ze was op de echo haha dacht ik kijk wat lief ons meisje prinsesje
    ik dacht we zijn nu echt een meisjes gezin een zoet gezinnetje .
    ze is inmiddels geboren heet jasmijn fleur
    ze is een mooi lief rustig meisje
    24 maart is ze geboren 2016 .ik was uitgerekend op 18 maart
    9 maanden erna dus in december iets voor kerst nog raak ik opnieuw zwanger van de vierde niet gepland maar wel heel welkom
    mijn man in paniek want het is natuurlijk vrij kort na jasmijn
    nu zullen we in april bij de 20 weken echo te horen krijgen wat het is en ja ik hoop nog steeds op een jongen al zie ik nu wel hoe leuk en gezellig meisjes zijn
    maar mocht dit weer een prinsesje zijn dan is ze natuurlijk meer dan welkom
    en tja dan is het echt overduidelijk dat we een meisjes gezin zijn en dan is een zoon waarschijnlijk niet voor ons weggelegd .
    sorry beetje lang verhaal


    BeantwoordenVerwijderen