Babykwaaltje

Laten huilen, daar gaan we dan..

19:46



Ken je dat? Je kindje niet kunnen laten huilen. Ja, zo eentje ben ik er dus. Waarom zou ik mijn kind overstuur laten huilen terwijl ik gewoon in de buurt ben. Het hoeft toch niet? In de eerste weken liet Naomi ons diverse huiltjes horen maar wat het allemaal betekende? Al sloeg je me neer. Ik had soms werkelijk geen idee. De romantische verhalen over het moederschap en het aanvoelen van je kindje.. nee hoor, op dat vlak, hier niet. Ik heb momenten hopeloos met haar in mijn armen gestaan niet wetend wat ze wilde. Het gebeurde wel eens dat ik manlief huilend opbelde met Naomi huilend op mijn arm. Op dat moment besloot ik dat het niet nodig was. Mijn moederhart brak als ik haar zo tekeer zag en hoorde gaan. En soms hielp zelfs een portie liefde, een dikke knuffel of een liedje niet. Uiteindelijk viel je dan van 'ellende' in slaap. En nu.. nu ik weet dat die knuffel wel helpt, het liedje wel een glimlach op je gezicht tovert of mijn aanwezigheid je wel rustig maakt..dan doe ik niets liever! Geef ik nu vorm aan een verwend kind? Misschien wel. Ze is ruim 8 maanden de eenkennigheid begint langzaam vorm te krijgen en ergens geeft het me rust dat ik zie dat mijn aanwezigheid je kalm maakt. Maar meisje, soms zou ik willen dat je kon praten en me kon zeggen wat er was. Vanmiddag leg ik je in je bedje na een heerlijke poosje te hebben gezwommen. Wat genoot je en wat geniet ik dan intens met je mee. Ik vermoedde dat je de hele middag zou slapen maar niets daarvan bleek waar. Opnieuw voelde ik me machteloos worden terwijl ik voor de 13e keer de trap op ren om te kijken wat je zo aan het huilen maakt. Ik check in mijn hoofd het welbekende lijstje. Eten, check. Drinken, check. Schone luier, check, Moe? check!! Nog één keer vind ik de puf om je speentje in te doen en je zachtjes in te fluisteren dat je lekker mag gaan slapen. Terwijl ik de trap af loop begin je te schreeuwen. Gelijk hoor ik een stemmetje zeggen dat je nu maar even 5 minuten moet wachten. De dag die zo snel voorbij leek te vliegen staat met een klap stil. Terwijl ik afleiding zoek in de minuten die volgen lijkt het geluid in mijn oor te vertienvoudigen. Die stomme klok. Gefrustreerd over de tijd die nu niet voorruit lijkt te branden, mijn machteloosheid en de vermoeidheid die na een ochtendje zwemmen ook mij heeft omarmd loop ik haar kamer binnen terwijl dochterlief een paar ademteugen overslaat in haar verdriet. Dikke tranen lopen over de wangen. Gauw pak ik haar op mijn arm en leg ik haar in het grote bed. Ik aai zachtjes over haar gezicht terwijl ik naast haar lig waarna haar handje dezelfde bewegingen over mijn wang maakt. Mijn hart smelt, arme schat. Tuurlijk komt mama je troosten. Met haar zielige ogen kijkt ze me aan alsof ze iets belangrijks te zeggen heeft maar de woorden ontbreken en met een zucht valt ze in slaap. 45 Minuten laten word ik ook wakker. Oeps.. wat een ochtendje subtropisch zwembad met je doet. Vanmiddag tijdens een slaapje die je opnieuw hard lijkt nodig te hebben gaan we dezelfde ellende in. Niet in slaap kunnen komen en al snel raak je weer compleet van slag. Wat is dat toch? Terwijl ik na weken de batterijtjes weer in je (klassieke) muziekmobiel vervang kijk je huilend naar wat ik doe. Met dat ik de muziek van Mozart je kamer in laat komen zet je het op het krijsen. Ietwat geschrokkken over je reactie daarop lach ik in mezelf. Dat moet toeval zijn. Die middag probeer ik de muziekmobiel waar je altijd zo aan verknocht was nog eens. Helaas met hetzelfde resultaat. Veel later pas als papa thuiskomt en we je samen naar bed brengen val je in slaap. Zonder huilen, geen kick. Maar ook geen Mozart dus.. dit keer.

Laat jij je kindje makkelijk huilen?


-x- Mama van Dijk

Leuk als je reageert!

2 reacties

  1. Wij hebben er bewust voor gekozen om onze dochter niet te laten huilen. Baby's huilen niet voor niks. Dat betekent soms wel vaak heen-en-weer lopen. Wat je vaak hoort is de vraag of je dan niet gaat verwennen. Daar zijn we absoluut niet bang voor. Wat jij ook aangeeft, soms wil ze gewoon graag bij je zijn. :) Heerlijk toch. Over een jaar of 14 is dat misschien wel heel anders in de pubertijd. ;-)

    BeantwoordenVerwijderen