Een dag waarvan je hoopt dat hij snel voorbij zal gaan.

16:24


Niet idyllisch, niet romantisch, niet orgineel en niet optimistisch. Wél Waardeloos! Vandaag! Ja, vandaag ja? Jazeker. In het ritme van alle dag lijkt de start heel prima te verlopen. Dochterlief slaapt uit tot 6.30! Wauw, lekker! En dus ben ik in mijn nopjes, voor even dan. Ik geef haar bij het wakker worden een heerlijke fles, met de verkeerde speen, gelukkig stikt ze niet in de veel te grote golf die naar binnen klotst. Bij het aankleden al komt de lading melk die er zojuist veel te snel in ging nu te snel weer uit. Nat, bah. Beneden maken we ons klaar voor de heerlijke, och zo zalige ochtendwandeling. Je weet wel die uit mijn vorige post. En dan besef je dat manlief naar het buitenland is EN mijn sleutels mee zijn. Ohh Noo! Snel een paar telefoontjes plegen. Maar die hebben nu natuurlijk weinig zin meer. Gelukkig vind ik ergens een huissleutel, zie ik later een reservebosje van de booschappenwagen staan en dus lijk ik even uit de brand. Tot ik bedenk dat ik moet gaan werken morgen. Kak, mijn werksleutels zitten eraan. Ik besluit eerst de roedel in orde te maken om naar buiten te gaan. Dat heerlijke frisse ochtendluchtje. Hmm, Snel snuiven we wat naar binnen en maken we een reuze wandeling om wat rust in te plannen. Puplief merkt vast dat ik niet zo rustig ben als ik me voordoe en dus maakt hij er een ellendige tocht van. Alles word in zijn bek genomen, een gevoelsmatig stuk beton trekt me (nu al) tig keer bijna om. Het moet voor buitenstaanders vast ernstig hebben geleken. De riem word een stuk speelgoed en luisteren doen we vandaag lekker niet. PUBER! Op naar huis dan maar. Net voor we thuis aankomen zie ik dat ik de kinderwagen dwars door een vlaai stuur. "Alsof het niet erger kan" hoor ik in mijn hoofd brommen. Luca poept ook nog even en natuurlijk, in een enthousiaste bui tijdens het oprapen van de smurrie steekt mijn vinger dwars door het zakje ....NOOOO! Buiten spoel ik de wagen (en vingers) drastisch om en binnen trek ik de jas van Naomi weer uit. Ik leg de stapels folders die ik nog niet heb doorgelezen (en waarvoor ik ook geen tijd wil vrij maken) eerst nog even buiten neer hoog op de statafel. Die gooi ik straks wel even in de container besluit ik, maar dan, op het moment dat ik beneden kom nadat ik Naomi nog even in bed heb gelegd, lijk ik de volgende nachtmerrie in te zijn gestapt. De hele tuin, het hele gras, ja echt, elke vierkante centimeter is bezaaid met stukjes van het grote folder pakket. Luca lijkt de grootste schik te hebben, bijt, vliegt, en rent trots achter zijn confetti creatie aan..... Op dat moment veroordeel ik deze dag tot een hele waardeloze. Besluit daarom maar in een hoekje van de bank te gaan zitten en de eerste tijd Niets maar dan ook helemaal Niets meer te doen die morgen. Oh Happy Day. NOT. 

Ze bestaan, ook in Huize van Dijk, de waardeloze variant van een dag uit het leven van Mama van Dijk!

-x- Mama van Dijk

Leuk als je reageert!

0 reacties