Hypermobiliteit

Opnieuw een fysiobezoek.

13:10

Vanmorgen stond Naomi's tweede fysio bezoek op de planning. Wederom iets eerder dan de afgesproken tijd hoor ik de bel gaan. Niet veel eerder was Naomi in slaap gevallen nadat ze beneden herhaaldelijk in haar ogen had gewreven. In dubio over wat ik het beste kon doen had ik haar toch nog maar even in bed gelegd. Snel doe ik de deur open en geef aan haar gauw uit bed te halen. Ze was veel later naar bed gegaan gisterenavond en daardoor ook vanmorgen pas om 8uur uit bed gekomen!! Nadat ik heerlijk had gedoucht vanmorgen keek ik even om het hoekje waar ik haar heerlijk wakker in bed zag snoezen! Wauw, dacht ik nog. Er gaat een tijd aanbreken dat ik 's morgens eerst zelf weer lekker kan douchen en ontbijten voor het zorgen voor de rest begint. Heel af en toe zit er dus al zo'n ochtendje tussen en dat is na 9 maanden gewekt worden voor of rond 6-en echt te gek! Beneden aangekomen kletst de therapeut alvast wat met Mams die ook gezellig een bakje kwam doen. Zo trots als een pauw begin ik maar gelijk te vertellen. Naomi was niet stil blijven staan in de afgelopen weken. Ze kon met de oefeningen al snel en goed omrollen en vind het op haar buik steeds een beetje leuker. In zit-toestand komt ze zelf nog niet. Maar als we madam op de billen neerzetten kan ze daar gerust tien seconden blijven zitten. Oke, haar rompbalans is nog niet zo ontwikkeld dat een speeltje aan de zijkant kan worden gepakt zonder te vallen maar we zijn op de goede weg. We leggen haar op het kleed waar ze haar kunnen moet laten zien. Naomi die nog niet zolang uit bed is legt haar armpjes en beentjes ontspannen naast haar neer en blijft ons eens aankijken. Eerst haal je me uit bed en dan moet ik ook nog wat gaan doen? Lijkt ze aan te willen geven. Na wat circus te hebben opgevoerd laat ze uiteindelijk het een en ander zien maar al snel word het koppie weer neergelegd. Aaah, ze is moe. Maar dan het staan. Natuurlijk moet dat even worden getoond. Schrik niet, dit doet ze niet zelf vanuit rugligging maar wanneer Naomi grond onder haar voetjes voelt maakt ze haar beentjes stijf en lacht ze van oor tot oor. Alsof ze lachend wil zeggen; Kijk mij eens, Maak je niet zo druk Mama, ik kom er wel! De Fysio lacht, dit is iets dat ze nog niet hoeft te kunnen en dus kun je wel zeggen dat ze daarin voor loopt maar ,word er al snel aan toegevoegd; Ga de energie niet verdoen in het ontwikkelen van het staan. Eerst zal ze moeten gaan kunnen zitten, om zo de goede volgorde te volgen. Immers kun je vanuit rugligging of buikligging niet veel als je niet eerst kunt zitten. Hij heeft meer dan gelijk bedenk ik me. De komende weken gaan we aan de slag met oefeningen om de rompbalans van Naomi sterker te maken, en heel veel herhaaldelijk oefenen om vanaf rugligging naar zitten te gaan. Het zal haar gaan lukken! Ik heb er alle vertrouwen in. Ons prinsesje komt er wel.

Ons zittende Piet-Prinsesje afgelopen Zaterdag op de dag van de Intocht. 

Zitten, met hoeveel maanden deed jou prins(es)je dat uit zichzelf?


-x- Mama van Dijk

Leuk als je reageert!

0 reacties