Oh NOO!

18:20

Terwijl het gevalletje hamertje tik van de vorige post zich weer keurig op de achtergrond heeft verstopt komen we vannacht in een ellendige terecht. Naomi maakt er een gebroken nacht van - zo fijn die tandjes - Luca begint te spugen en Floyd vinden we vannacht in de poep en de pies op Luca's ligkussen! Goedemorgen huize van dijk! Lekker bezig! Oeff.

Terwijl ik van moeheid de halve nacht kennelijk totaal van de aardbodem lijk te zijn verdwenen word ik wakker. Huh, wat doet Naomi hier? Verbaasd app ik manlief die vanmorgen alweer vrolijk om 3uur naast het bed stond. Je hebt haar rond 12uur bij ons in bed gelegd toen ze zo huilde verschijnt al snel op mijn scherm. Ik wist het niet meer. Of kan ik beter zeggen ik weet het niet meer! Niets, Nada Noppes. Hoe kon dat? Ik probeer terug te graven in het nachtelijke avontuur maar zonder resultaat. Terwijl dochterlief naast me geluiden begint te maken doe ik mijn best om zonder dat ze het merkt mijn bed uit te kruipen. Yes. Gelukt. in het donker loop ik richting het gat van de deur. BAM! Keihard stoot ik de rechterkant van mijn hoofd tegen de deurpost. Van binnen schreeuw ik.. terwijl ik mezelf verbaas over mijn eigen afwezigheid loop ik verder.. de trap af. Dochterlief die van de knal in 1 klap wakker word laat weten dat ook zij dit ochtendritueel liever anders zag.

Snel loop ik naar beneden.. Wat is dat toch. Een zurige walm komt bijna dansend op me af als ik de trap af waggel in de vroege ochtend. Mijn neus begint al snel als een malle zijn functie uit te oefenen terwijl ik als een speurhond de meubels en alle hoeken en gaten de revue laat passeren. Walgelijk. Niet veel later blijkt onze kater het loungekussen van Luca te grazen te hebben genomen. Ieewwl! In een poging zijn kussen te redden mik ik hem zonder na te denken op zolder in de wasmachine! Nee, natuurlijk kon dat niet.. Terwijl de wasmachine halverwege is bedenk ik me en snel haal ik hem eruit. Dit keer doorweekt. In een oude wasmand wurm ik hem terwijl de vieze pies vermengt met het water uit de wasmachine eraf druipt. Ohh wat erg. Sneller als ooit ren ik de trap af in een poging het hele zooite dan maar in de grijze container te gooien. Een spoor van vernieling - iets met water en pies op mijn vloeren, trappen en tapijt - laat ik achter. Tjonge jonge Wil, lekker bezig!




In de overleefstand voorzien van hulp a lá mijn goedwillige mama besluiten we er het beste van te maken. De liters allesreiniger vanuit de aanbieding komen goed van pas. Terwijl ik vanmiddag ook nog tijd krijg voor mezelf, en even rustig begin te knutselen met wat foto's voor Naomi's verjaardag, zorgt mams voor het andere spul. Ohja ze neemt gelijk wat zanderige ramen mee en strijkt nog een stapel weg. Wow, wat is die powervrouw snel! Mijn dank is wederom groot en mijn huis weer schoon.

Wat zou het toch weinig te beleven zijn in huize van Dijk.. zonder ze.

-x- Mama van Dijk


Leuk als je reageert!

0 reacties