Warning! Mijn kind heeft grijpgrage handjes.

13:27

Een herkenbaar tafereel in het moederschap zo zul je met mij beamen. Je hebt net de kamer opgeruimd als minimensje de boel faliekant overhoop weet te krijgen in slecht een paar seconden tijd. Ach, onder het mom "Excuses the mess, the children are making memories" kan een hoop verscholen worden. En deze toch behoorlijk flexibele mama weet daar aardig mee om te gaan. Los van het feit dat sommigen onder ons af en toe twijfelden aan mijn kunnen op dat gebied. Maar wat als die grijpgrage handjes pijn doen?

Minimensje

Afijn, de kindjes met grijpgrage handjes. Alles willen ontdekken, voelen, proeven, ruiken, betasten. Schattig hoor. "Kom je mama meehelpen in de tuin? Mama gaat onkruid plukken" klonk het een paar dagen geleden nog in Huize van Dijk. Hand in hand lopen we richting de hortensia's, daar aangekomen ploft dochterlief op haar billen. "Helpen?" zeg ik nog liefkozend, niet wetend of ze enig idee heeft van wat ik daar zo juist mee bedoel. Lachend slaat ze haar lijfje dubbel over haar beentjes heen, zoals in mijn ogen alleen zij dat zo schattig kan. Maar dan neemt madam zonder handen te gebruiken een hap grond naar binnen. "NEEEEE!!, lieverd nee, dat bedoelt mama niet.." Een grijp én hapgraag meisje, zo kan ik het geheel beter uitbreiden. Na de zoveelste keer "nee", blijven de grindsteentjes toch te smakelijk om te stoppen, de grassprietjes te leuk om niet met bosjes tegelijk uit de onderlaag te trekken en de donkere grond te lekker om te laten liggen. Oke, ik begrijp ook dat dochterlief op haar 15e niet nog steeds op haar billen door de tuin zal schuiven en zich alles verorberd binnen handbereik. Maar zeg me wel, dit is een (korte) fase?

Kleine ondeugd

En wat nu, wat als die grijpgrage handjes van dat o zo schattige minimensje ook maar wat graag op een niet vooraf aangekondigde manier de handen zet in je wangen, je benen, je buik, of zelfs in dat van dat onschuldige andere minimensje? Je voelt hem aankomen nietwaar? Ons ó zo schattige prinsesje, met haar snoezige staartjes of dat mini strikje, haar smeltende lach en sprankelende oogjes.. datzelfde prinsesje veranderd zo nu en dan in een klein monstertje. Nietsvermoedend kan haar schattige "aai" over je wang ineens omslaan in een greep met beiden handen (zo eentje die wel degelijk zeer doet) om te vervolgen met een schattig lachje en met sprankelende oogjes te eindigen! Een tactiek om daar goed mee om te gaan hebben we nog niet gevonden. Een "nee", een boze blik, negeren of een strenge toespraak laten nog geen blijk van begrip achter. En dus, voordat ik dochterlief alleen laat bij een oppas of al bij een plaspauze tijdens een bezoek aan een mama vriendin gaan mijn waarschuwingssignalen af. "Pas op, mijn kind heeft grijpgrage handjes!" Je bent gewaarschuwd..



-x- Mama van Dijk

Leuk als je reageert!

4 reacties