Inspiration

Spread Love Wherever You Go!

06:00

Het is rond etenstijd als ik thuis arriveer. Ze had me aan zien komen op de fiets met dochterlief voorop. Terwijl ik thuis snel mijn voorbereidde eten op het vuur zet verschijnt er een berichtje op mijn telefoon. Het is een buurvrouw en uiterst vriendelijk vraagt ze of ik al avondeten klaar heb. Verwonderd stuur ik terug dat ik zojuist de boel had opgezet. " Kom lekker even wat pannenkoeken halen, ik maak er genoeg. Wil je ook wat stoofpeertjes?" vervolgd ze..

Niet veel later staan we te kletsen in haar heerlijk ruikende keuken waar de stapels gebakken pannenkoeken steeds hoger worden. Het aanbod had ik niet kunnen weerstaan. Met dochterlief aan mijn hand, een bord pannenkoeken en een zak stoofperen in mijn andere hand, lopen we terug naar huis. Wat een liefde kan een mens uitstralen. Is dát niet iets om jaloers op te mogen zijn? En is het tegelijk ook niet juist onze taak allemaal te zijn zoals zij? In woorden en daden elkaar een dienst bewijzen. Juist ook door van die simpele lieve dingen. Uitreiken naar elkaar in liefde zonder terug te verwachten.

Afgelopen dinsdag postte ik onderstaand bericht op de Facebookpagina van Mama van Dijk. Een bericht met een verdrietige kern maar bovenal een oproep aan jou (en mij) om de haat van en in de wereld te bestrijden met (meer) liefde.


"Als morgen, morgen niet meer is.
Mij bereikte het nieuws van een oud- dorpsgenoot dat op zaterdagmiddag in zijn auto word doodgeschoten in Amsterdam. Zijn vrouw raakt daarbij zwaar gewond, hun 2 jarige dochtertje dat op de achterbank zit blijft ongedeerd. Alhoewel ik deze familie niet ken is het wederom een verhaal dat intens raakt..
Terwijl ik mijn -bijna- 2 jarige dochter aanstaar tijdens een wandeling door onze woonwijk komen zij opnieuw in mijn gedachten. Wat hebben de ogen van het meisje moeten aanschouwen, de oren van het peutertje gehoord? Beland in de allergrootste nachtmerrie waarbij schoten werden gelost. Beland in een schouwspel van ellende waarmee de volwassen wereld overladen lijkt te zijn.
Niet veel later passeer ik tijdens mijn wandeling een stel jonge jongens dat elkaar met nep pistooltjes beschiet. Vanuit het gras krijgen ze ons in het vizier. Handen omhoog of ik schiet, hoor ik luidkeels onze kant op roepen. Ik kijk met verwarring hun kant uit, terwijl dochterlief glunderend haar handjes de lucht in gooit om aan het bevel te voldoen. Ik glimlach naar haar als ze probeert mijn enthousiasme op te wekken.
Iets verderop belanden we samen in de speeltuin. Ik kijk vol bewondering naar hoe ze ontdekkend het speelterrein doorkruist. Wat als jij daar achterin zat.. gaan mijn gedachten verder. Hoe kan ik je beschermen meisje, tegen het kwaad waarmee de wereld overladen lijkt te zijn. Hoe kan ik je behoeden tegen de pijn die er op de loer ligt. De onzekerheden die je in het vizier zullen krijgen. En de angst die het teweeg brengt..
Als morgen, morgen niet meer is. Als papa niet meer naast je bedje zal staan om je in slaap te zingen. Niet meer met je stoeien zal. Je niet meer zal troosten in verdriet. Dan is morgen, morgen niet..
Laten we opstaan tegen geweld, pijlen van liefde afvuren deze wereld in. Laat warmte onze huizen vullen. Laat liefde onze harten raken. Laten we de leegte, de eenzaamheid of de nood van de ander omzetten in een verlangen om uit te reiken naar elkaar..  ''

Doe je mee?
-x- Mama van Dijk

Leuk als je reageert!

1 reacties

  1. Ik ben er even stil van. Haat met liefde bestrijden is alles wat we kunnen doen <3

    BeantwoordenVerwijderen