opvoeding en ontwikkeling

-VERVOLG- Hoe haar zindelijkheidstraining per direct faalde..

06:00

Vandaag het vervolg op de post van afgelopen dinsdag over de start van de rigoureuze 3-daagse zindelijkheidstraining..

Start zindelijkheidstraining
..Dat zindelijkheidstraining geen klus is die je één, twee drie klaart blijkt maar weer. Na dochterlief's middagslaapje en een peptalk van papa gaan we er een kleine twee uur later weer tegenaan. Wederom houd ik alle signalen in de gaten, spelen we vooral op de grond op het kleed, probeer ik vervelende ongelukjes voor te zijn door de bank te ontwijken, evenals de stoffen witte stoelen, poefjes en heb ik de handdoeken in de aanslag. Maar een dreumes in peuterfase laat zich niet makkelijk omkopen, op den duur ook niet meer met uitbundig gejuich en de bijbehorende dansjes. Na een aantal goede en geslaagde pot scenes, een heleboel bijna-geslaagde plasjes en poepjes en nog veel meer ongelukjes voel ik mijn bekken rond de avondklok als nooit te voren, voel ik me verslagen en ben ik overdonderd van de energie die het gevreten heeft. 

Nadat 's avonds mijn geliefde dochter in bed ligt, mijn dweilstok een laatste ronde door het huis maakt en mijn lijf me verteld dat het genoeg is geweest beland ik uitgeteld op de bank terwijl ik mijn tranen probeer te bedwingen. Dit was iets teveel voor een hoogzwangere vrouw. De volgende dag maakt plaats voor acceptatie. Dochterlief die het Bah-alarm te pas en te onpas gebruikte bleek in heel veel gevallen wel degelijk een grote of kleine plas te doen, of net hebben gedaan. Alleen vervolgde zij haar actie dan (vaak) niet door zelf richting haar roze troon te lopen. Wat dan weer uitmuntte in een -toen nog- enthousiaste mama die haar snel op het potje hielp/begeleidde of tilde.

Die nieuwe morgen besloot ik haar luier weer te gebruiken in combinatie met luierbroekjes, hangt haar plaskaart boven haar potje in de wc, staat het zebratasje vol stickertjes daar nu ook te schitteren en trek ze ons hier en daar mee om even naar het potje te gaan. Heel, heel, soms komt daar een stickertje bij. En guess what? De bah-fase lijkt ondertussen sterk verminderd. Trekken aan haar luier zien we maar weinig en volle luiers des te meer. Zou het dan toch even een fase zijn geweest? 

Het is goed zo. In kalm tempo, op onze manier en vooral weer met heel veel plezier gaan we gezellig samen op onze troontjes zitten, luisteren we of we al wat horen en zo ja, dan doen we gewoon weer uitbundig en enthousiast, klappen we.. en vergeten we vooral de leuke dansjes niet!

Wil jij ook zelf een belonings' plaskaart maken? Je vind een simpele DIY hier. 

-x- Mama van Dijk 

Leuk als je reageert!

0 reacties