Baby

Drie maanden update - In mijn hart draag ik je bij je, ook al is je bedje leeg..

06:00

Moederliefde

Vermoeid nemen we plaats aan de tafel bij de arts. Het is op. De energie. Leeggezogen. Uitgeput. Na zoveel weken kon ik niet meer. Na wekenlange huiluren, ontroostbare dagen en nachten werden ineens teveel. Na een redelijke goede week ontstaat eindelijk het gevoel vooruit te gaan. Tot daar een enorm griepvirus zijn intrede doet. De spreekwoordelijke druppel die de emmer deed overlopen. De druppels die gelijk stonden aan de tranen die gevloeid hadden. De tranen die moesten gaan vloeien van geluk niet van wanhoop..

Het is begin van een nieuwe nacht als ik besluit dat mijn vingers de woorden uit mijn hart moeten beschrijven. In huis een stilte als nooit tevoren. Als je goed zou luisteren zou je slechts het snurken horen van een deur iets verderop. Ons peutermeisje in dromenland. Koppig, frustratie, boos op mama. Maar nu in dromenland. Wat zijn de laatste dagen ook zwaar voor jou lieverd fluister ik haar terwijl ik haar eerder die dag in een furieuze staat optil. Niet eerder hing ze aan mama's benen als ik weer richting haar zusje liep. Niet eerder sloeg ze zovaak op alles en iedereen dat dichtbij stond. Niet eerder moesten glazen, kopjes, borden het in Huize van Dijk zo ontgelden. Laat het maar even gaan lieverd, jij mag ook boos zijn, beantwoord ik haar schreeuwen. Terwijl de frustratie haar lijfje verlaat knuffelen we. De traan die nog net haar ogen ontglippen veeg ik weg. Het komt goed meisje, beloofd. Ze straalt.

Daar zit ik dan. De plek waar ik zoveel vaker mijn hoofd had willen neerleggen de afgelopen maanden. Het bed waar vanuit de kraamweek begon. Ik besluit weer eens te schrijven. Nooit hadden we bedacht dat het leven 13 weken later zo op zijn kop zou staan. De stilte in huis maken gedachten actiever. Hoe zou het met haar gaan? Enkele dagen geleden stortte het lijf in dat jou droeg, meisje. Het lichaam dat jou droeg, dicht bij het hart voelde verzwaard. Vermoeid. Het kon niet meer. Oma's liefdevolle handen brachten redding. Zoals ze dat al vaker deden. Nu ben jij daar, en mama hier. Als je groter bent zal ook jij gaan voelen hoe sterk die band en liefde is. Mama moet weer beter worden lieverd, zodat haar armen weer kunnen dragen, haar handen tranen kunnen wissen, haar stem jou weer kalmeren zal. In mijn hart draag ik je bij me, ook al is je bedje leeg, mama's hart zit vol geluksverlangen sinds de dag dat ik jouw kreeg. Een moederliefde zo oneindig.

"Cause what if your blessings come through rain drops
What if Your healing comes through tears
What if a thousand sleepless nights are what it takes to know You're near "

Openhartig. Puur. Eerlijk. Kwetsbaar. Precies zoals het moederschap is. Zoals ik ook jullie lezers een kijkje geef in mijn reis door het moederschap. De afgelopen maanden zijn moeilijk (geweest). De urenlange huilende dagen en nachten kosten energie. Bergen. Het gezin loopt in overleef stand om de motor draaiende te houden. Ik mocht niet opgeven. Hoe konden zij zonder mama verder? Toch brak mijn lijf al bleef de wil te zorgen sterk. Nu nemen we een stapje terug. De nachtzorg even uit handen. En weetje? De wereld is zoveel mooier met een paar uur slaap..

Mama gaat zichzelf terugvinden. Het komt goed meisjes, beloofd.

-x- Mama van Dijk




Leuk als je reageert!

5 reacties

  1. Moedig dat je dit met ons deel! Lief moedertje van 2 prachtige meiden! Je bent een kanjer hoor. Slaap jij maar snachts even bij en knap jij maar weer iets op. Idd met een goeie nacht ziet alles er overdag zoveel leuker uit. Moeilijke tijden voor jullie. Ik hoop dat je kan genieten van die kleine dingen die er zijn. Af en toe samen met je oudste iets leuks doen en je kleinste meisje bij papa of oma.... Sterkte met alles! Xxx Jolanda

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Bedankt voor je lieve woorden Jolanda -x- Mama van Dijk

      Verwijderen
  2. Zo herkenbaar dit verhaal.. Zit nu in dezelfde situatie. Mijn zoontje en ik zijn helemaal bij opa en oma. Hopelijk mag ik ook snel aansterken zodat ik weer voor m'n eigen mannetje kan zorgen!
    Sterkte in alles!!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ach Anoniem, Ik wil je bemoedigen. Veel sterkte en houd vol! -x- Mama van Dijk

      Verwijderen
  3. Ooh Hoe herkenbaar ..Na mijn 4 de kindje zo getobt en aangemodderd..Heeft teveel gekost qua gezondheid..maar er van geleerd en nu tijdens de zwangerschap en na de geboorte van ons 5 de kindje alle hulp geaccepteerd die ik kreeg aangeboden..viel niet mee om uit handen te geven maar uiteindelijk is het toch het beste en kun je weer beter genieten van je kindjes!
    Sterkte hoor en doe rustig aan!

    BeantwoordenVerwijderen