Kraamfeest

Kraamfeest vs. Kraamvisite

12:08

Ik ben natuurlijk heel benieuwd naar hoe jullie het hebben gedaan en bovenal of je het een (eventuele) volgende keer weer zo zou doen. Wij kozen voor een kraamfeest en vandaag vertel ik jullie daar wat meer over. Want waarom kozen wij juist voor een Kraamfeest in plaats van de meer gebruikelijke Kraamvisite?



In een eerdere post schreef ik al dat ik met 37.5 week beviel van onze dochter. In de zwangerschap hebben wij besloten om af te wachten hoe de eerste dagen met Naomi zouden gaan. We wisten van te voren dat we sowieso 48 uur in het ziekenhuis moesten blijven om te kijken hoe Naomi het deed. We hadden dus nog tijd om erover na te denken voordat we op het kaartje zouden zetten 'wat voor soort visite' we wensten als we weer thuis waren. We vroegen in elk geval of alleen onze beide gezinnen met onze oma's en opa op bezoek kwamen in het ziekenhuis. Daarnaast waren de mensen die heel dicht bij ons staan al welkom na een aantal dagen thuis te zijn maar dat sprak eigenlijk voor zich.

Hoe het uiteindelijk verliep?
Zoals velen weten is mijn man chauffeur, maakt hij lange dagen en daarom wilde hij (en ik nog veel liever!) dat we de eerste twee weken na de bevalling met z'n drietjes thuis zouden zijn. Even quality-time, geen werk, geen andere verplichtingen. Toen de bevalling zich al met 37,5 week aankondigde en Naomi werd geboren wisten we eigenlijk zeker dat we die unieke, kostbare, mooie en heftige eerste tijd samen wilden zijn. Zonder dat manlief al om 3u 's nachts uit bed hoefde voor zijn werk. Zo zouden we de eerste weken ,met de daarbij behorende nachten, samen kunnen opvangen! Het was heerlijk, het was zo speciaal, zo genieten!
We hadden via Livia Kraamzorg een hele toffe kraamhulp ze dacht goed mee en leerden ons een hoop. Na 5 dagen namen we afscheid van haar. Even had ik het gevoel in het diepe te worden gegooid, een specifieke 'huildag' had ik niet, nee- ik kon elke dag wel brullen. Uit wanhoop? Nee, zeker niet. Maar spannend was het wel, vooral toen aan het einde van de kraamweek dagelijks extra controles van de verloskundigen nodig waren door (wederom) een torenhoge bloeddruk. Het ziekenhuis werd geinformeerd over mijn situatie, ze hadden mij nooit naar huis mogen sturen. Wie had er gefaald? Over en weer werd er ge-contact, en nu? Opnieuw gaf ik aan dat ik zo vreselijk blij was om thuis te zijn, ik wilde niet naar het ziekenhuis om ingesteld te worden op medicatie. Kon het dan echt niet thuis? Zo gebeurde het, dat ik na goedkeuring van de arts toch thuis mocht blijven. Wat zou ik het heftig hebben gevonden om juist nu weer te worden opgenomen. Al had ik geen keus gehad als de arts niet had overwogen het eerst thuis te proberen. Ik werd ingesteld op medicatie voor mijn bloeddruk en meer controles volgden. Ik mocht thuis blijven, moest me heel rustig houden en veel proberen te slapen. En zo troffen wij na een week 'rustig' de voorbereidingen voor Naomi's eerste feestje, haar Kraamfeest/Geboortefeest.

De kaartjes maakten wij via Lillybird en daar konden we de tekst makkelijk aanpassen als dat nodig was.
Binnenin stond de volgende tekst dat ons kraamfeest aankondigde; Wilt u Naomi komen bewonderen? U bent welkom op zaterdag 28 Februari tussen 14u - 17u. De styling voor het feestje hebben we zelf gedaan. We regelde roze accessoires bij V&D, Hema en onder andere Wibra. We lieten een bedrijf Helium ballonnen brengen en maakten overal setjes van drie zwevende fuchsia-roze-witte ballonnen. Omdat wij binnen niet gemakkelijk zoveel mensen kwijt konden was de veranda beschikbaar met staantafels en ook binnen stonden ze klaar. Buiten lag een rode loper over de oprit die door de harde wind uiteindelijk vol stenen lag om hem in bedwang te houden, haha. Uiteindelijk was het een gezellige drukte. Er kwamen zo'n 60 man langs die middag. Statafels buiten? Iedereen stond gewoon binnen wat dichter op elkaar en er werd wat afgekletst. Wat hebben we genoten van de gezelligheid! Voor zover ik weet voelde het bij niemand alsof je je cadeautje moest afgeven en kon gaan zitten, om vervolgens niet meer aangesproken te worden. We praatten met iedereen persoonlijk, knuffelden en lachten wat af! En Naomi? Die lag heerlijk op onze slaapkamer in de kinderwagen te slapen. Raar? Wellicht klinkt dat vreemd in de oren op háár Kraamfeest. Maar ook dit was vooraf bedacht. Vanaf het begin bleek ze een gevoelig meisje en dus wilden wij niet dat zij van hand tot hand ging op een feest met zoveel mensen. Dus kozen we ervoor om haar boven te leggen en steeds weer met de mensen die net binnen kwamen of nog even wilden kijken naar boven te lopen om haar te kunnen zien, te aaien, te bewonderen. Zo heeft ze die hele middag heerlijk tot 16.00 geslapen, toen heeft ze uiteindelijk bij oma (beneden) een flesje gedronken omdat zij moeilijk loopt en dus ook de trap niet opkwam. Rond 18uur zijn de laatste vertrokken, werd er nog even mee geholpen alles op te ruimen en hebben wij vanaf die avond teruggekeken op een heel erg geslaagd Kraamfeest. De combinatie van rust in de eerste weken en de gezelligheid van het grotere feest, wij zouden het zeker weten de volgende keer weer zo doen! En wat was ze verwend!!






Leuk als je reageert!

0 reacties