Familie

Zou ik de jaarwisseling missen? #Werkenindezorg

19:56

Terwijl menig familie bijeen zit, een kop koffie drinkt of al een flinke neut achter de kiezen heeft, de eerste vuurwerkshows creëren en aan de schaal met oliebollen beginnen start ik onze zwarte corsa om richting Amersfoort te gaan. Vanavond heb ik dienst in de wijk. Vast een rustige, praat ik mezelf in. Niet wetende wat de avond me brengen zou.



Misschien is het wel een van de nadelen van de zorg, het moeten werken tijdens weekenden en feestdagen. Ik ben er nooit zo'n fan van maar dit jaar had ik een beetje geluk. Mij was alleen de oudejaarsavond dienst toebedeeld rond het uiteinde van het jaar. Die middag ben ik nog maar net op kantoor als de eerste melding binnenkomt. Aii. De overdracht van de dag bleek helder en duidelijk. Het zou wel eens een heel drukke avond kunnen worden. En zo geschiedde het. Nerveus reed ik de eerste uren door de straat terwijl de rotjes, kleine potjes en andere feestigheden in de buurt sneller uitbreidden. Mijn zwarte corsaatje veranderde al snel in een zwart schaap en werd doelwit voor het gooien van het een en ander knallend geschut. Het vuurwerk, ik probeer me er niet teveel van aan te trekken. En zo loop ik gefocust naar mijn telefoon te kijken als ik bij een client de deur achter me dicht doe op weg naar de auto. Terwijl ik een bocht om loop met mijn ogen naar het scherm gericht wurmt er een uitstekende tak. Nee, geen uitstekende maar een tak die uitsteekt, zo dwars langs mijn gezicht mijn ingevlochten haarbos in. Daar sta ik dan. Lachend (van binnen schreeuw ik) probeer ik mezelf uit deze benarde positie te bevrijden. Iets verderop zie ik een stel de auto ingaan en wegrijden. Ik steek mijn hand op en lach vriendelijk terwijl ik de tak met een harde zwaai wegduw. Zouden ze iets hebben gezien? Kak-tak! Ik besluit mijn plan aan te passen en die avond zoveel mogelijk op te letten. Niet vaak had ik al zoveel vuurwerk en geknal gezien. Niet vaak had ik erbij stilgestaan dat er zoveel van 'mijn' oudjes alleen zaten, ook met deze jaarwisseling. 'Ik heb 4 oliebollen besteld verteld een van mijn clienten, twee heb ik er vanmiddag al op.. Heerlijk zijn ze!' Ach de lieverd, bedenk ik me, alleen oliebollen eten, wat moet dat waardeloos zijn. De lach op haar gezicht verbergt die sombere gedachte! Fijne jaarwisseling en tot volgend jaar groet ik uitbundig en glimlachend als ik de deur uitstap op weg naar de volgende. Niet veel later lijk ik een volleerd prof wanneer ik mijn auto langs diverse geïmproviseerde vuurtjes slalom.

Als ik s'avonds de wijk verlaat en richting huis rijd besef ik me maar al te goed.. straks wacht mij wél een hoop gezelligheid... Misschien is dat wel het meest kostbaarste dat ik jullie, een ieder, voor dit jaar wil meegeven. Laten we omzien naar allen, ook de meest kwetsbaren, om ons heen.

-x- Mama van Dijk


Leuk als je reageert!

1 reacties