Het meisje dat nooit zou kunnen lopen..

17:09

Wat kan ik het me goed herinneren. De eerste keer dat onze kinderfysio Maarten bij ons aan tafel zat. Naomi die het maar niets vond zo'n vreemde man hield hem nauwlettend in de gaten. Wat moest hij van me? Moet ze hebben gedacht. Vanaf een maand of tien zijn wij gestart met fysio omdat Naomi eigenlijk nog "niets" kon. Al vaker is het ter sprake gekomen op mijn blog maar vandaag wil ik jullie laten weten waar we staan. Hoe gaat het met ons hypermobiele  meisje? 


Maar, zullen we het gewoon bijzonder, bijzonder lenig, noemen? Alle baby's zijn toch flexibel? was mijn eerste gedachte. Maar toch bleek Maarten's gevoel waar. Naomi bleek inderdaad erg flexibele gewrichtjes te hebben waardoor een beweging maken haar erg veel moeite kost. Ondertussen is ons prinsesje alweer bijna 13 maandjes jong en op een harde ondergrond kan zij nog niet zelf tot zit komen. En in kruiphouding komen vanaf je buik is al vreselijk moeilijk laat staan om je benen dan ook nog vooruit te bewegen. Tot voor kort kon je dochterlief dus prima op de billen zetten met wat speelgoed waarna ze daar dan ook als vastgeplakt bleef zitten. Zielig, nee ze voelde zich vast niet zielig maar ik vond het wel heel zielig. En laten we eerlijk wezen, mijn moederhart breekt nog steeds als ik zie hoeveel moeite het kost om een beweging te maken. Hoe ze kan brullen omdat ze vanaf haar rug niet overeind kan komen om te gaan zitten. En die handjes verdrietig omhoog gaan.. Tegelijk smelt datzelfde moederhart als ik zie hoe ze als ze zich in vermoeide toestand (als ik haar help te zitten op de grond) kan dubbelklappen en haar lijfje en hoofdje op haar benen en tenen laat rusten. Hoe ze op het aankleedkussen kan liggen en haar ene voet tegen m'n buik zet en haar andere voet tegen de muur, in spagaat zonder enige moeite. Dan denk ik niet meer aan dat meisje dat in die ene nachtmerrie nooit zou kunnen lopen. Nee, dan zie ik mijn vrolijke meisje, dat gewoon heel erg lenig is. Later als je groot bent, word je de beste balletdanseres. Dan kopen papa en mama mooie tutu'tjes en schoentjes en mag jij ons laten zien hoe goed je al bent. Dikke kus van Mama.

Wat is er een hoop gebeurd in drie maanden tijd. De hulp en oefeningen van Maarten lijken nu zijn vruchten af te werpen. Naomi kan weliswaar nog niet zitten of kruipen maar vind nu andere manieren om zich van A naar B te helpen, namelijk als een heuse billenschuiver sinds een ruime week, en dat is top! Op instagram poste ik al een video daarvan (zeker het kijken waar). Opeens is ook voor Naomi zelf een wereld open gegaan! Ontdekkingsreis 2.0 dus! Rondjes draaien op haar buik, planken, in kruiphouding gaan, billenschuiven, een beker/fles zelf vasthouden, uit een rietje drinken, langs de bank lopen(!), zich van de bank afduwen, optrekken tot staan, op haar vierwieler vooruit komen, en achteruit, een paar stapjes achter haar roze loopwagen doen. Ik heb, of nee wij hebben, heel veel vooruitgang geboekt en zoveel om trots op te zijn!! Om dochterlief daarvoor te belonen trotseerde wij vanmorgen de kou en zochten we haar eerste echte schoenen uit! Je leest het begin volgende week op Mama van Dijk in een shoplog.


Hypermobiliteit. Kende jij het al? 

-x- Mama van Dijk 

Leuk als je reageert!

2 reacties

  1. Wat heerlijk dat je dochter zo veel vooruitgang maakt! Kan begrijpen dat het frustrerend is om te zien dat ze van alles wil, maar dat het haar niet lukt. Mijn dochter is bijna 1,5 en kan momenteel ook vrij weinig maar dan door een heupafwijking waarvoor ze net een kleine 12 weken in de gipsbroek gezeten heeft. Ze leert nu net weer een beetje om zelfstandig te zitten. Hopelijk komt er hier nu ook snel zo'n schot in de zaak. Het zou heerlijk zijn om te zien dat mijn meisje kan gaan staan etc.!

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Bedankt voor je reactie cindy. aww. wat een pittige tijd dan zeg! Ik hoop het ook van harte voor je knappe prinsesje!

    BeantwoordenVerwijderen