Ik kijk om en zie je liggen met je gezicht op straat..

17:37

Hoe was het mogelijk. In die ene seconde dat mama je niet in het vizier heeft gebeurd er wat vreselijks. Omver gelopen met kinderwagen en al door je grote "broer". Ja, vaker kregen we de vraag hoe we het in vredesnaam allemaal gingen doen met een opgroeiende baby in combinatie met een opgroeiende pup. Vandaag weer een kijkje in dat soms oh-zo-avontuurlijke wereldje.

"Doe ik iets verkeerd??"

Want hoe hou je je huis schoon met een hond die als confetti zand de kamer in strooit, als een bladblazer zijn haren op je net gedweilde vloer uit wappert of met zijn ondoordachte kop op je dochter "afstiert"  omdat dat speeltje naast haar er zo leuk uit ziet? Hoe leer je dochterlief dat Luca een grote hond maar geen paard is en zijn haren niet om op te eten zijn. Hoe weerhoud je jezelf om in lachen uit te barsten als de (in haar ogen vieze) sperzieboon met een dikke grijns snel bij luca in zijn mond word gestopt. Tja, dat betekend hard werken. Elke dag opnieuw. Echt schoon houden zou betekenen om de twee uur stofzuigen en dweilen. En aangezien dat zonde van mijn tijd zou zijn houden we het op stofzuigen in de ochtend gevolgd door dweilen en meestal aan het einde van de middag nog een keer dweilen. Leuk? Nee, het is zeker niet altijd leuk. Maar aangezien ik er een bloedhekel aan heb om Naomi naar een plukje haar te zien schuiven om dit als een hongerige beer in haar mond te stoppen des te beter. Een heleboel schoonmaakwerk dus, dat wel. Maar als het tijdperk van het dolle stier gedrag voorbij is zal ook dat uitbundige met-vieze-poten naar binnen banjeren voorbij gaan. Gelieve het voor u te houden als dit niet zo is.Dat uitbundige dus? Jawel, als een echte ondoordachte stier kan hij ergens heen rennen. Gooit zijn bijna 40 kilo in de strijd om te bereiken wat hij zojuist in zijn hoofd haalde. Dat kan een takje zijn, een blaadje, een andere hond, een troepje op straat, de geur van een mol/ een muis/ een kat oid?! Het uitlaten mag er daarom op z'n tijd wel heel grappig uitzien. Soms is het iets minder grappig.

Gisteren maakte we aan het einde van de wandeling nog even een sprintje naar huis, hijgend staat puplief voor de deur terwijl ik hem aan de lijn vast heb. Een meter verder staat Naomi in de wagen, op het korte stukje was het niet nodig haar vast te zetten in de gordeltjes. En dan opeens, met dat ik de deur van het huis wil openzwaaien gaat Luca ervandoor. Langs de kinderwagen op en beukt de wagen hierbij omver. Mét Naomi die ik zonodig niet vast hoefte te zetten dit keer dus.. Ik kijk om en zie Naomi met wagen en al omver liggen. Haar gezichtje naar de straat toe. Over de valbeugel heen, de wagen half over haar heen. Ze ligt stil. De lijn met Luca eraan wist ik niet te houden, terwijl hij het weiland voor het huis in rent bekommer ik me om dochterlief die naar adem hapt om in schreeuwen uit te barsten. Snel kijk ik of ze niet onder het bloed zit. Ik kan niets vinden. Raap haar schoenen die met de val uit slingerde op en ga gauw naar binnen terwijl de tranen ook mijn ogen hebben gevonden. Luca? Die moest het maar even uit zoeken buiten.

Even later zet ik haar in een lekker badje om te kijken of ik verwondingen zie. De valbeugel bleek zijn werk te hebben gedaan en haar klap te hebben onderbroken. Er blijkt niets te zien.
Die avond kun je gelukkig snel weer lachen (ook naar Luca) en leg ik je rustig te slapen in je oh-zo-heerlijke kamertje.

Naomi's heerlijk rustige babykamertje. 


- Voortaan zet ik je weer vast (echt!), sorry prinsesje. - 

Is jouw ooit zoiets overkomen? En was je ook zo vreselijk geschrokken?

-x- Mama van Dijk

Leuk als je reageert!

3 reacties

  1. Nou dat is zeker schrikken! Zul je net zien, die ene keer dat je haar niet vast maakt... Onze dochter groeit ook redelijk gelijktijdig op met onze hond (schelen een half jaartje). Ons hondje is wel maar klein, dat scheelt. Die loopt onmogelijk een kinderwagen omver. Op de grond kan hij nog wel wat ontstuimig zijn, maar omver lopen is nog niet gebeurd (*afkloppen).

    Dat van het stofzuigen en die haren herken ik helemaal.. Gelukkig vindt onze dochter alles wat aan haar handjes komt te hangen tegenwoordig 'bah', inclusief hondenharen! Dus als ze deze tegenkomt, roept ze me net zolang tot ik het heb opgeruimd :)

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. awww Gossie, wat is elke fase toch enorm leuk eh Cindy! En ze worden zo wijs! Wat voor hond hebben jullie? Zijn ze ook zulke dikke maatjes? -x- Mama van Dijk

      Verwijderen
    2. Echt wel! We hebben een boomer, het zijn de beste maatjes samen! Heel erg leuk om te zien.

      Verwijderen