Goede vrijdag bracht ons goed nieuws!

07:27

Wie Mama van Dijk nu al even volgt weet dat zij in christelijke schoenen staat. De christelijke feestdagen gaan bij ons dan ook niet zomaar voorbij. Het is iets dat we graag vieren en bij stil willen staan. Maar al eerder las je het, wij brachten de paasdagen en goede vrijdag dat er aan vooraf ging door in bed. Een ziekenboeg dus. Op het toppunt van beroerdheid bedacht ik, Hij stierf eens voor jou en mij aan het kruis. Ik was slechts grieperig.. Niets te klagen dus?? Maar was het slechts een griepje? Je leest het vandaag in een gloednieuwe post..



Terwijl we die vrijdagochtend in de vroegste vroegte manlief al een fijne werkdag wensen slapen Naomi en ik nog heel even door. Tot ik word gewekt door een wel heel zielig huiltje een deur verder. Klam als ze is grijpt dochterlief me stevig vast. Alsof ze wil zeggen, niet meer los laten hoor mammie. Eenmaal allebei aangekleed voel ik mezelf rillen, mijn hoofd bonken en mijn temperatuur omhoog schieten, beroerd! Met dat ik manlief bel of hij alsjeblieft naar huis kan komen worden er plan B's bedacht.  Mijn liefhebbende man die direct een rijtje van mogelijke oppassers opnoemt begint hen te bellen. Niet veel later krijg ik bericht dat opa en oma Naomi op komen halen. Terwijl de tranen over mijn wangen lopen maak ik Naomi klaar voor vertrek. Die ochtend blijf ik heel ver weggestopt onder de dekens.

Tot ik besef dat ik ongesteld zou gaan worden maar nog niets had gemerkt. In mijn gedachten graaf ik al tussen de mand met badkamer voorraad. Had ik niet nog ergens een test? Ik merk dat ik er onrustig van word en besluit er één te zoeken. Had ik niet ergens uit een ver verleden nog een testje liggen? Niet veel later volg ik de instructies en sta ik 3 seconden later met een blos op mijn wangen in de spiegel te kijken. Is het echt?? Ik kan mijn ogen niet geloven. Binnen een seconde was de teststreep zichtbaar, donkerder dan die in mijn ogen ooit had kunnen zijn. Vol ongeloof maar zo trots als een pauw bel ik manlief, die het nieuws lachend ontvangt. "Wauw, Gefeliciteerd lieverd! .. Gefeliciteerd" vervolgd hij!

Hiep Hiep Hoeraaaa!!!


De eerste weken waren een combinatie van griep, de bekende misselijkheidsklachten en hormoontranen. Alhoewel ik dit van Naomi al niet meer helemaal kon herinneren. Op dit moment voel ik mij heel goed en genieten we van het grote nieuws!

Een hartje dat klopt
Een teken van leven
Een echo van jouw bestaan
Een voetje dat schopt 
Je voelt het soms even
Het kondigt jouw leven aan.
-Songwriter Ralph van Manen-

Op Goede vrijdag gaf God zoveel jaar geleden zijn eigen zoon voor de mensheid. Hij, Jezus, stierf aan het kruis voor jou en mij. Diezelfde goede vrijdag schonk God ons het grote nieuws van nieuw leven. Terwijl ik de post vandaag schrijf klinkt er een deuntje in mijn hoofd. "Al voordat jij bestond kende Ik jouw naam." Wij zijn verwonderd, gelukkig en intens blij! Opnieuw mogen we dit grote geluk gaan beleven, we zijn in verwachting van ons tweede kindje!


-x- Mama van Dijk





Leuk als je reageert!

4 reacties

  1. Gefeliciteerd! Wat mooi en bijzonder om dat weer mee te mogen maken!!

    Gr Jolanda

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Bedankt Jolanda! Wat is het toch wonderlijk!

      Verwijderen
  2. Wauw dat is fantastisch!! Gefeliciteerd!!

    BeantwoordenVerwijderen