gastblogger

Hoe het leven in één klap op z'n kop kan staan..

07:44

Vandaag geeft Mama van Dijk de eer aan Eunice van Gent om haar verhaal met ons te delen. Een indrukwekkende, openhartige kijk in het leven met (kinder)kanker. Een verhaal dat raakt in het diepste van je ziel maar laat het een bron van inspiratie zijn ,voor vandaag en voor ons allen, om te genieten van elke dag en de meest kleine dingen. Lees je mee? 



Auteur: Eunice van Gent 
"Mijn naam is Eunice van Gent, getrouwd met Arnoud en samen hebben wij drie kinderen. Nathan van 12 jaar, Noëlle van bijna 10 jaar en Joshua van 5 jaar"

Noelle, Joshua en Eunice

" Het was 29 september 2015 toen ik samen met mijn man Arnoud en ons zoontje Joshua richting het Radboud UMC ging. Het heftige traject van bestralen zou gaan beginnen. We moesten naar het ziekenhuis omdat er een MRI scan gepland stond van Joshua’s hoofdje en rug zodat de radiotherapeut goed kon kijken welke gebied er bestraald zou moeten worden. In een eerder gesprek vroegen wij aan onze oncoloog waarom er ook een scan gemaakt werd van Joshua’s rug. Zij vertelde dat het heel zelden voorkomt dat een goedaardige tumor kan uitzaaien.

Joshua vecht al vanaf dat hij 7 maanden is tegen een hersentumor. Helaas was het woord ‘goedaardig’ niet echt van toepassing bij de schade die deze tumor heeft aangericht. Joshua werd bij 10 maanden blind en door een operatie aan de tumor bij 11 maanden rechtzijdig verlamd.

Toen we eenmaal in het ziekenhuis aankwamen gierde de spanning door mijn lijf. Een nieuw traject zou van start gaan. Mijn man en ik hadden ons er enigszins bij neergelegd dat we deze richting in moesten gaan. Grenzen verleggen..dat was wat wij de afgelopen jaren steeds moesten doen. En nu ook weer. De bestraling zou schade aanrichten aan goede hersencellen. In hoeverre wisten we nog niet. Maar hadden we een andere keus? De scan verliep goed en nadat Joshua uit de verkoeverkamer kwam en weer goed wakker was, mochten we terug naar huis. Nu ging het dan toch echt gebeuren dachten mijn man en ik. En daarna….daarna zou er hopelijk rust komen binnen ons gezin. Geen operaties, geen chemo’s en geen bestralingen meer. Zo hoopten we..

Maar op 1 oktober werden wij opgeschrikt door een telefoontje van onze oncoloog. Ze had slecht nieuws. Joshua had uitzaaiingen in zijn ruggenwervel én zijn hoofd. Eigenlijk overal waar ons hersenvocht kan komen. ‘Hoe was dit nu mogelijk’ dachten wij…Misselijk en intens verdrietig zat ik als een hoopje ellende in de auto toen ik dit bericht hoorde. In korte tijd werden alle plannen die er gemaakt waren van tafel geveegd. Wij moesten de dag erna naar het Radboud UMC voor een gesprek met de radiotherapeut en onze oncoloog. Ontdaan zaten we met z’n vieren aan het bureau. Nee, bestralen was geen optie meer op dit moment. De schade zou te groot worden. Joshua’s hoofd en rug zou met zo’n hoge dosis straling bestraald moeten worden dat de schade niet acceptabel was. ‘En nu…?’ dachten wij. Wat is er nu nog voor een behandeling mogelijk? Weer terug naar de chemo? ‘Ja’, was het kleine (maar zoveel impact hebbende) antwoord van onze oncoloog. Elke vrijdag, een jaar lang chemo om vervolgens te kijken hoe de tumor, en Joshua zelf, hierop reageert. ‘Een jaar lang’ dat zinnetje ging steeds door mijn hoofd. Hoe moet ik, hoe moeten wij, dit ooit gaan doen? En hoe zwaar zal dit niet zijn voor onze Joshua. Een enorme leegte vulde mij. Ik kon de rest van het gesprek niets meer zeggen.. ‘Ik heb u nog nooit zo verdrietig gezien’ vervolgde de oncoloog. Hij had gelijk, ik denk dat ik me ook nog ooit zo verdrietig heb gevoeld..

Verslagen lopen we het ziekenhuis uit. Opnieuw moesten we familie en vrienden gaan inlichten over dit verschrikkelijke bericht.. "

Benieuwd hoe dit verder gaat? 
Volgende week dinsdag het vervolg uit het leven van Familie van Gent op Mama van Dijk. 

Een pittig leven dat tussen vrees, hoop en angst balanceert. Ik weet dat Familie van Gent ook op dit moment weer in een pittige opname zit. Ik wil dan ook mijn steun in gedachten en gebed vanaf hier naar jullie uitspreken. 

-x- Mama van Dijk 



Leuk als je reageert!

2 reacties