gastblogger

“ Zwanger, maar dan.. “

07:00

Vandaag op Mama van Dijk het verhaal van Jolanda, een prachtige mama die na drie zwangerschappen met ons terugblikt op pittige periodes waarin Hyperemesis gravidarum (ernstige zwangerschapsmisselijkheid) centraal stond.

Auteur: Jolanda
“Vandaag mag ik jullie blij maken met een gastblog! Mijn gezin bestaat uit een liefhebbende echtgenoot en 3 schatten van kinderen. Een zoon van 6 jaar, Een dochter van 2,5 jaar en een zoontje van bijna 8 maanden. Na de zwangerschap van onze dochter ben ik gestopt met werken maar ben nog wel beschikbaar als oproepkracht in de gehandicaptenzorg. Ik geniet van mijn kinderen, houd van winkelen, lezen, brocante en van een lekker bakje koffie drinken op een terrasje!”

Jolanda's grote trots!


“Mama! Gaan we naar de speeltuin?? He toe, nog even….? Mag het mam??? Daar lopen we dan, gauw nog even voordat we gaan eten.  Als ik naar ze kijk..  de oudste 2 zie gaan op hun step, kletsen, lachend, de wijde wereld inkijkend dan bekruipt me daar zo`n bijzonder  gevoel. Het is bijna niet uit te leggen maar een gevoel van houden van, een gevoel  dat heel diep van binnen zit. Een gevoel wat mij met een brok in mijn keel laat glimlachen.  Terwijl ik zit op een bankje naast de glijbaan, glijden mijn gedachten terug naar de tijd toen ze er nog niet waren maar al wel verwacht werden.

Dat gevoel, dat we opeens ontdekte, er is iets anders aan mij. Die gedachten binnen in me;" zwanger?! ". Wat een bijzonder geschenk!  Bij de eerste waren we na een aantal teleurstellingen zo blij! Bijzonder blij om zwanger te mogen zijn. Maar met die blijdschap kwam ook tegelijk dat extreme gevoel van misselijkheid, dat vele braken. Helaas niet alleen 's morgens maar de hele dag door. De hele dag door dat gevoel alsof je niet vooruit kan maar toch moet. En dan gewoon met je grootste glimlach zeggen dat het "HEEL" goed gaat! Kwam dit omdat ik dacht dat ik sterk moest zijn? Mezelf flink moest houden voor de ander? Dankbaar moest zijn dat dit ons gegeven werd? Natuurlijk waren we dankbaar! Maar  de klachten rondom de zwangerschap speelden hoog op. Bij 10 weken was een ziekenhuisopname onvermijdelijk. Uitgedroogd lig ik uiteindelijk aan het infuus en gelukkig knapte ik daar wat van op! Gelijk werd mij verteld: “U heeft een ernstige vorm van HG, Hyperemesis Gravidarum, of te wel zwangerschapsmisselijkheid in een heftige vorm”.

Eenmaal thuis hield ik mezelf met moeite op de been. Heel rustig aan telde ik de dagen af. Maar gelukkig bij 27 weken stopte deze misselijkheid! We waren op vakantie en opeens was het over. Dat misselijke gevoel ging weg en wat voelde ik me daarna goed! Ik weet nog al die goedbedoelde woorden: “Je weet waarvoor je het doet….!, Nog even volhouden….! Het hoort erbij meid…!” En ik glimlachte vrolijk maar soms zaten de tranen me erg hoog! Zulke woorden, hoe goed ook bedoeld maakten me moe. Net  niet op tijd thuis kunnen komen van het boodschappen doen en achter je auto moeten schuilen tijdens een nieuwe braakneiging. 24 uur per dag dat ellendige gevoel.

Maar toen, na een pittige tijd, was ons zoontje er! En was ik alles weer vergeten? Ja echt, ik kon het vergeten! Zo’n heerlijk mooi mannetje in je armen maakt zoveel goed! Al zit diep van binnen nog steeds dat stukje herinnering, die akelige herinnering aan die pittige tijd. Bij de 2e zwangerschap begon het weer van voor af aan. Maar dan nog een flinke tik erger! Kwam dit omdat het een meisje was? Bij 10 weken volgt weer een ziekenhuisopname. Weer aan het infuus maar deze keer een stuk langer omdat ik zo verzwakt was. Ik bikkelde door, was zo blij met een broertje of zusje voor onze oudste maar opnieuw vergde de ernstige misselijkheid enorm veel van me.  Bij 37 weken is onze dochter geboren na een hele moeizame zwangerschap en een hoop complicaties..”

Benieuwd hoe dit verder gaat?
Volgende week het vervolg uit het leven van Mama Jolanda die moest omgaan met heel pittige zwangerschappen. Zal zij haar gezin draaiende kunnen houden met de komst van hun derde wonder? Volgende week dinsdag geeft ze vanuit ervaring liefdevolle tips voor al die mama’s die moeten dealen met Hyperemesis gravidarum en verteld ze waarom het voor haar zo belangrijk is om dit met jullie te delen.


-x- Mama van Dijk

Leuk als je reageert!

1 reacties

  1. Mooi geschreven mama Jolanda!
    Ben trots op jou, een echte doorzetter ben je!
    X van Joos

    BeantwoordenVerwijderen